Hemispheres
Gerard's lijstje - Steven Wilson/To The Bone


Dat de reacties op de nieuw plaat van Steven Wilson "verdeeld" zijn lijkt mij een understatement. Ik was er ook niet zo snel uit, voor zover dat al mogelijk is. In eerste instantie zat ik aan de kant van "Jammer dat het zo mainstream is". Maar dat is gekanteld. OK, over het algemeen ligt het wat gemakkelijker in het gehoor dan bijvoorbeeld "The Raven..." (ook dat is trouwens een understatement), het raadselachtige/onheilspellende wat z'n eerste drie soloplaten kenmerkte was op H.C.E. al behoorlijk minder en is nu volledig verdwenen. Maar ik vind het sowieso al knap als je erin slaagt muziek die 'gemakkelijk(er) in het gehoor ligt' interessant te houden. En na een paar keer draaien kan ik alleen maar zeggen dat dat gelukt is, onder andere door het gebruik van bluesharp, dat gecombineerd met Pink Floyd achtige gitaar partijen en funky riffjes op het titelnummer geweldig werkt.
Topnummer is wat mij beteft "Pariah", vanwege de sfeer en de melodie en de - tegen het hese aan leunende - zang van Ninet Tayeb.
Er staan ook wel oninteressante nummers op, zoals "Permanating", dat zo voor een jaren '70 niemendalletje door had kunnen gaan.
 
Van tevoren verwachtte ik dat dit een meer "Blackfield achtige" plaat zou vinden. Maar dat is het gelukkig niet geworden. Die laatste van Blackfield vind ik namelijk een heel aardig album maar zeker niet meer dan dat. Deze plaat wel. Inmiddels.
 
Blijft natuurlijk de vraag: wat het toch is dat ik na die eerste teleurstelling tóch verder ging luisteren? Omdat ik 'm heel graag mooi wíl vinden? Omdat het Steven Wilson is? Whatever. Weet je, het zal me een rotzorg zijn.
 

 

 

 

 

 

   

 



 

 

 

 

 







Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion